NEFESİNDEN GÖNLÜMÜZE AKAN NAĞMELERİN USTASI: ZEKİ TOPAL
Uzun yıllardır onun nefesinden parmaklarına yansıyan, oradan da gönül telimizi titreten nağmelerini büyük bir zevkle dinliyorduk. Acı haberini duyunca önce inanamadım. Sonrasında gönül birliği içinde olduğum dostlarım da paylaşınca içim ezildi. Ne yapacağımı, ne diyeceğimi bilemeden kaç gündür düşünüyordum. Şiir arşiviminde gezinirken rahmetli Bahtiyar Vahapzade’nin “Qara Zurna” şiirini okudum ve yüreğimdeki sızı yeniden depreşti. Büyük ustanın kaleminden çıkan mısralar tam da Zeki Emimi yad eder özellikteydi. Şiiri olduğu gibi siz okurlarımla paylaşmak istedim. (Azerbaycan Türkçesiyle yazılmış bu şiiri anlamakta zorluk çekerseniz ben buradayım. Her sorunuza cevap veririm.) Önce şiiri okuyun daha sonra aramızda nasıl bir değerin yaşayıp bizlere ezgilerini bırakarak veda ettiğine karar verin. Hele yöremizin değerli halk ozanları Ercan Şimşekoğlu ve Harun Koca (Ustaoğlu) ile yaptıkları düet videolarını izleyince katarından ayrı düşüp uçup gelen bala turnayı hatırlayıp edebi zevkim doruklara ulaştı. Yeri doldurulur mu bilmem ama Zeki Usta’nın nağmeleri sonsuza kadar yüreğimizde ve gönlümüzde yaşayacağı muhakkak.
Ruhun şad olsun büyük usta. Oğuz Babamı yad eden nağmelerini hiç ama hiç unutmayacağız…!
QARA ZURNA
Məhşur zurnaçı
Ələfsərə ithaf edirəm.
Qəhqəhəylə şaqqıldadı qara zurna.
Uçub gəldi qatarına
Qatarından ayrı düşən bala durna.
Bu səs düşmən qulağında
Bir qəhqəhə,
Bir gülüşdü.
Qənimimə divan tutan,
Hüdudlardan çölə atan
Oğuz babam yada düşdü.
Səsləndimi qara zurna,
Damarımda qan oyandı,
nəğmələndi.
Ürəyimə od çiləndi.
Dədələrin at çapdığı geniş düzlər
ləpələndi...
Ala dağdan Ağrı dağa yallı getdi,
Tariximi yaradanlar,
Ulu bəylər, ulu xanlar,
Bamsı Beyrək qılıncını bülöylədi,
Ulu soyum soy soyladı, söz söylədi.
Məşəl yandı qalalarda.
Alaçıqlar tüstüləndi talalarda.
Dədəm Qorqud saz köklədi.
Xan Bayandır köhlənini hörüklədi.
Yad ellini
Hüdudlardan uzaqlara
sürüklədi.
Qara zurna!
Maya tutdun,
Düşmən üstə, qılınc çəkən Qazan xanın
Nərəsindən,
harayından.
Öz səsimsən,
Nəfəsimsən.
Nəsim kimi sən əsirsən
Əsrlərin o tayından.
İyul 1979, Şəki
