Hani literatüre girmiş bir kavram vardır ya; “Vefa artık bir semt adı olarak kalmaktadır.” diye. Günümüzde bu kavram gerçekten oturmaya başladı. Vefalı insan bulmak için çok ama çok arayışa girmek gerekir. Hatta vefa duygusunu yitirmiş bir topluma hızla dönüşüyoruz. Bana göre tam da bu nedenle insanlarda hatta toplumun çoğunluğunda artık insan sevgisi kalmamış, yerini hayvan sevgisi almaya başlamıştır.
İnsanlar, insanlarla değil edindiği hayvanlarla yaşamayı seçmektedirler. Zaman zaman bu konuda konuştuğum hayvanseverler ya da hayvan besleyen insanlar şöyle diyorlar: “Hocam, evimizde beslediğimiz hayvanlar gerçekten çevremizdeki insanlardan daha sadık, daha temiz, daha masum ve daha vefalılar…”
Bunu anlatırken tüm insanları vefasızlık kategorisine sokmak niyetinde değilim. Elbette ki çok daha sağlam karakterli insanlar, vefa duygusunu kendisine rehber ve şiar edinmiş insanlarımızda yok değildirler.
Vefayı semt adı olmaktan çıkarıp gerçekten insancıl duygusallığında kullanan insanlarımız da azımsanacak kadar değildirler.
Fakat genel anlamda düşündüğümüzde ve gözlemlediğimizde ise evladın anaya babaya, ebeveynlerin de evlatlarına karşı vefasız davranışlarını görmemezlikten gelemiyorsunuz. Bakımsızlıktan perişan halde yaşayan büyükler, sokaklarda kalan kişiler ya da çocukları görünce insanlığın bittiği noktadayız demekten başka bir şey düşünemiyorsunuz.
On çocuğu olan aile büyüklerinin sığınma evlerinde, huzurevlerinde, bakımevlerinde olduğunu gördüğünüzde vefa duygusunun kalmadığını, insanlığın sıfır noktaya geldiğini düşünmekten başka bir şey gelmiyor aklınıza.
Günümüzde zaten ne akrabalık ne komşuluk ne de sosyal yaşamın kalmadığını da görmenin mümkün olmadığını anlayabiliyorsunuz. Hani eskiden şöyle derlerdi ya; “Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardır.” İşte bu tam da vefa duygusunun bugüne dair çok gerilerde kaldığını anlatıyor artık.
Eskilerde insanlar hiç tanımadıklarına dahi iyimser davranır, iletişimlerini güçlü tutar yeri geldiğinde ise vefa duygularıyla yad ederlerdi. Şimdi ise, dünyayı önüne serdiğiniz insanlar bile bir bakmışsın menfaat bitince her şeyi bitirmişler.
Ne yazık ki toplumumuzun büyük bir bölümünde artık VEFA duygusu bir semt adı olarak kalmaktan öteye geçemiyor. Vefalı bir toplum inşa etmek çok mu zor? Tabi ki değil. Doğru ve ahlaklı bir eğitimle bunu yakalamak çok kolay. Bu nedenle daha ilkokul çağlarından itibaren bu duygularla insan yetiştirmeye başlandığında sorun kısa vadede ve kökünden çözülmüş olacaktır.
