Ömrüm Boyu Hoş’ca Demler Yaşadım!
Sulha Yetişerdi;Selamım Menim.
Şükür Hiç Bir Sözüm; Yere Düşmedi!
Qalet Söylemedi; Kelamım Menim.
Dostum’a,Dost Oldum ;
Yağıya Düşman.
Mehriban Dolandım, Olmadım Peşman.
Yarene,Yoldaşa Vermedim Ziyan!
Daim’a Düz Yazdı Kalemim Menim!
Mehemmed’in Eşqı Qamla Düzüldü;
Son Deminde;Şaxda Deydi Bozuldu.
Hayıf Oldu;Elim Yardan Üzüldü.
Ummaram Sağala; Elemim Menim.
