Ardahan Hanak doğumlu Emniyet Müdürü Cemil Tura (05.01.1942 – 04.06.2020), üniformasını makam için değil, adalet için taşıyanlardandı. Zor bir çocuklukla başlayan hayatı, yokluğun içinden geçerek insan olmanın ve vicdanın ne demek olduğunu öğrenmiş bir ömrün hikâyesidir.
Ağrı Naci Gökçe Lisesi’ni bitirdikten sonra polisliğe adım attı. Yurdun en ücra köşelerinden İstanbul’un Etiler semtine uzanan yolculuk, ailesi için olduğu kadar kendisi için de büyük bir sınavdı. Eğitime verdiği önem sayesinde dört çocuğunu da üniversite mezunu yaptı.
Görev yaptığı her yerde yoksuldan, mazlumdan yana durdu. Ehliyet almaya gelen köylüsünden iş arayan hemşerisine kadar pek çok insanın elinden tuttu. Nice bekçi ve memur onun sayesinde ekmek sahibi oldu.
Meslek hayatı boyunca yolsuzluklara ve haksızlıklara karşı durduğu için terfi ettirilmedi, sürgün gibi atamalar yaşadı. İznik’te bir kadın öğretmeni koruduğu için “sakıncalı” ilan edildi ama doğruluktan asla vazgeçmedi.
Bir fabrika açılışında, kendisi hakkında “solcu olduğu için sürüldü” diyen dönemin İçişleri Bakanı’na sakin ama onurlu bir cümle kurdu:
“Sürdüğünüz amir benim.”
O an, adaletin susmadığı bir andı. Bakan ilçeden ayrıldı; vicdan yerini buldu.
Cemil Tura, iyi bir emniyetçi olmanın ötesinde iyi bir baba, iyi bir abi ve iyi bir insandı. Ardında makamlar değil, onurla yaşanmış bir hayat bıraktı.
Işıklarda uyusun .. Mekanı Cennet olsun
