´´Kömür karası´´ şiir kitabının imza etkinliği ile okuyucuları ile bir araya gelen kasım Olcay Kasım oğlu? Bizler, kimliği sadece insan olanlar;
1.Egemenlerin, kendi şahsı çıkarlarını korumak için ?şiddeti ve insan açlığını? gizliden gizliye desteklemelerini reddediyoruz.
2.Dünya yüzünde birbirine düşman halklar yaratılarak, egemenlerin amaçlarına hizmet için suni gündemler yaratıldığını biliyoruz, bu oyunda piyon olmayı reddediyoruz.
3.Kadınların, çocukların ve savunmasızların, siyasetin malzemesi olmalarını reddediyoruz.
4.Emek ve sermaye çelişkisinin gerçekliğine suskun kalamayız. Emeğin özne olduğu, sınıfsız bir yaşamın mümkün olduğu bilinciyle ? Dünya herkese yeter? anlamının içtenliğiyle, egemenlerin oyunlarına hayır diyoruz.
5.Üreterek yaşamlarını anlamlandıran, sadece kendisi için değil herkes için ?daha güzel, eşit, adil, özgür? bir yaşam kurmak için mücadele eden, haklıdan yana tavır alanlar;
Sorgulamadan inanmanın, anlamadan yorumlamanın, araştırmadan bilmeden ahkam kesilmenin bütün olumsuz taraflarını reddediyoruz.
6. İnsanların, sağlıksız çalışma koşullarında ölmesine; kaderdir, yazgıdır denilmesini ret ediyoruz.
Körü körüne bir şeye inanmak onu haklı ve ahlaklı yapmaz.
Ne olursa olsun yaşamak, kulun kula kulluğu değildir.
Onurunla, namusunla, halkınla, şerefli, bağımsız yaşamaktır, yaşamak.
Emeğin hiç bir zaman sorgulanmadığı bir yaşam ve sağlıklı sevgi anlayışıyla büyümek, ahlaki olgunluğa erişmek, iyiliğin, sevginin parçamız olduğunu bilmek, insanın asıl doğasına ait tüm özellikleri unutmadan, varoluşumuzun, özümüzün güzelliklerinden utanmadan yaşama yürümek, yaşamı değerli ve anlamlı kılıyor.
Velhasıl, yaşamak ve yaşatmak, ince bir iştir.
İÇİN YANAR
Bir avuç kömür için sönerken ömürler
Dilimizde bir türkü
*Garibanlar ölüme hep böylemi gider*
Alın yazısı
Kömür karası
Ekmek davası
Çıkardığımız kan parası
Canın tenden kopması
Bir grizu patlaması
Yarın yok umutlarımızda
Alışığız her sabah
Sevdiklerimizin gözüne
Vedalaşırcasına bakmaya
Emeğimizin teri karışırken
Kara elmasın tozuna
Al beni ak gerdanında sakla
Bari sevdamız olsun gök mavisi
Üflenen mum gibi sönerken ocaklar
Söyleyin yeryüzünün baş efendileri
Bir insanın kaç kulağı olmalı
Yüreğinden ağlayanları duyabilmek için
Daha kaç ölüm yaşamalı
Kaç ölüme şahitlik etmeli
Ölenlerin
Sevenlerinde bıraktığı acıyı anlamak için
Dünya
Ete
Kana
Paraya
O sefil doymazlıkla
Emeğe düşmanları bağrında tuttukça
Sefaletin ziyafeti bitmedi bitmeyecek
Yüreklerde
Feryadın
Çaresizliğin
İnsanın insana biçtiği değerin
Makas izi kalacak
Ne hazin
*Biz ölürken değerliyiz yaşarken değil*
Bunu yazmaya ne kağıt yeter ne kalem
Vicdan diye bir yer var orada herkes suçlu
