www.vurallarsut.com

Erkan ÇELİK


ŞAİR MANSUR ÖZTÜRK

ŞAİR MANSUR ÖZTÜRK


             1949 yılında Baltalı Köyü`nde doğdu. Çiftçilik yapan Nuri Bey ve Miyese hanımın ilk çocuğudur. Şair ilkokulu köyünde bitirdi. 1964 Yılında İzmir`e göç etti. 1971-1992 yıllan arasında Sümerbank`ta çalıştı. Oradan Emekli oldu. Halen Bayraklı Osmangazi`de oturmaktadır. Genç yaşlarda şiir yazmaya başlayan Şair Öztürk’ün iki şiiri ve kısa özgeçmişi, köylüsü de olan Edebiyat Öğretmeni Ertekin Atalay’ın 2004 yılında çıkardığı “Halk Edebiyatımızda Çıldır” adlı kitapta yayınlanmıştır.

      Ayrıca düzenlenen dernek gecelerinde ve Festivallerde şiirlerini okumaktadır. Şair şiirlerinde, Allah (c.c), İnsan, vatan sevgisi, memleket özlemi, sosyal sorunlar ve yokluk gibi konulara yer vermiştir.

     Değişik konulardaki şiirleri 100’ün üzerindedir. Şair Öztürk yazdığı şiirleri bir kitapta toplama hazırlığı içerisindedir.

          Şair Öztürk dört çocuk babasıdır.

           

      Çıldır’ın Baltalı (Tatalet) köyünden Orhan Atalay, Hanak’ın Maçvet (Yamçılı) köyünden Nerman ile 1971 yılında Baltalı köyünde evlenirler. Evlendikten sonra İzmir’e göç eder. Nerman genç yaşta kanser hastalığına yakalanır. Ve 1975 yılında İzmir’de vefat eder. Bu ölüm üzerine Şair Mansur Öztürk bu ağıtı yazar.

 

                NERMAN’A

 

İsmin Nerman idi kendinde yetim

Söyle felek söyle sana nettim

Muradı ellere terk edip gittim

Layık mıydı felek bu ölüm bana

 

Babam haber almış da gelmiş Kars’tan

Felek yudum yudum içirdi tastan

Hiç vefa olur mu hayali dosttan

Layık mıydı felek bu ölüm bana

 

Doktorlar derdimin teşhisi neymiş?

Kimi kanser diyor, meğer ecelmiş

Mevla’m bu dertleri bana mı vermiş.

Layık mıydı felek bu ölüm bana

 

Henüz baharında tam gençlik çağım

Mevla’m dertler vermiş bir yanardağım

Kavimden, kardaştan hayli ırağım

Layık mıydı felek bu ölüm bana

 

Orhan başucumda Nerman diye ses verir

Babam yavrum yavrum deyip de erir

Konu komşu gelmiş teselli verir

Layık mıydı felek bu ölüm bana

 

 

İsmim Nerman idi kendimde yetim

Söyle felek söyle sana nettim

Murat’ı ellere terk edip gittim

Layık mıydı felek bu ölüm bana

 

Mansur der bacım acıklı hâlin

Taze bir filizdin kurudu dalın

Mekânın cennettir sırat da yolun

Layık mıydı felek bu ölüm bana[i].

 

          Şiirlerinden Örnekler

 

              ATATÜRK

 

Çalıştın ulusun egemen kıldın

Ne dinlendin, ne yoruldun, ne durdun

Devrimler yarattın Cumhuriyet kurdun

Yerin belli büyük komutan Atatürk

 

Büyük bir askerdin gazi unvanı

Yurdun için feda etmiştin canı

Ulus gurur duyar Gazi Kemalim

Yerin belli büyük komutan Atatürk

 

Egemen güçlere haddin bildirdin

Yurdumuzu demir ağla ördürdün

Ne dinlendin, ne yoruldun, ne durdun

Yerin belli büyük komutan Atatürk

 

Mansur’iyim Atam seni severim

Her Türk minnettardır büyük değerin

Çeliktendi bükülmez bileğin

Yerin belli büyük komutan Atatürk.

 

             BALTALI KÖYÜ

 

Üst yanın dağlardır, alt yanın dere

Akar gider suyun Kura Nehire

Yolların da uzak kente, şehire

Özlemin çekerim Baltalı senin.

 

Tarihin bilinmez, eskidir yaşın.

Her zaman kavgalı dumanlı başın.

Birkaç komşu köyle sınır savaşın,

Özlemin çekerim Baltalı senin.

 

Baharda ekerler tohumu yere.

Dilerim Allah’tan bire bin vere.

Hasret kaldık ola; ata, eğere

Özlemin çekerim Baltalı senin.

 

Doyum olmaz alabalık suyuna

Herkes razı olsun hisse payına

Uğraşma karşıyla gelme oyuna

Özlemin çekerim Baltalı senin.

 

Birkaç yıldır yaylaların tütmüyor.

Mal, koyun çoğaldı mera yetmiyor.

Çok kestik meşe yine bitmiyor.

Özlemin çekerim Baltalı senin.

 

Mamalet, Keldağ, Keçiyatağı,

Köyümde başladı gurbet otağı.

Kiminin kalmadı evi, yatağı

Özlemin çekerim Baltalı senin.

 

Meşe başından görünür köyüm.

Bir başka oluyor bayramla, düğün

Hepsi de çalışkan, hepsi de yeğin

Özlemin çekerim Baltalı senin.

 

Soğuktur kışlan, serindir yazı.

İştahla yenir hangeli, kazı.

Kavurucu o Keldağ`ın ayazı.

Özlemin çekerim Baltalı senin.

 

Şehir hayatında su bile para

Her şeyde girerler kuyruk sıraya

Nasip kısmet diye durma sen ara

Özlemin çekerim Baltalı senin.

 

Mansur mekân tuttu İzmir ilini.

Gurbet eller kırdı fakir belini.

Uzat Baltalı Köyü uzat elini.

Özlemin çekerim Baltalı senin[ii].

 

 

             ARDAHANLIYIZ

 

Yeni sancak oldu bizim elimiz

Balığı ile ünlü Çıldır gölümüz

Dertlere devadır güzel balımız

Babam biz Ardahanlıyız Ardahanlı

 

Hanak, Damal, Posof hem de Çıldır

Gölenin kaşarı yağıda boldur

Aktaştan açılacak ulusal yoldur

Babam biz Ardahanlıyız Ardahanlı

 

Bir zaman vururduk öküze hurcu

Bir taraf ermeni bir taraf gürcü

Vatan savunmasında olduk Aslan

Babam biz Ardahanlıyız Ardahanlı

 

Mansur’uyım Ardahan’ın metini

Barındırmış bunca yoksul yetimi

Koçları ağırdır kışları en çetini

Babam biz Ardahanlıyız Ardahanlı.

 

24 Kasım öğretmenler günü için yazdığı şiir.

 

ÖĞRETMENİM

 

Bilgisi ile ışık saçan

Eğitimde çığır açan

Doğru ve bilimsel çalışan

Benim güzel öğretmenim

 

Çocukların neşesinde

Yurdumun her köşesinde

Bayrağımın gölgesinde

Benim güzel öğretmenim

 

İlham aldın Atandan

Korusun seni yaradan

Uzaksın gurbetten, sıladan

Benim güzel öğretmenim

 

Eğitimde örnek oldun

Minnettardır sana yurdum

Senin bilginle kavruldum

Benim güzel öğretmenim.

 

                 NE ÇARE

 

Sanma fani dünya bize kalacak

Bir can verdi Mevla’m elbet alacak

Can gidecek iman bizde olacak

Dünya bizim olsa dostlar ne çare

 

İsrafil menşerde surun çalacak

Merrik maşrık hepsi düz olacak

Azrail görevi hep can alacak

Dünya bizim olsa dostlar ne çare

 

Düşün bu dünyada göçüp gidecen

Bunca devlet malı köşkü ne decen

Elinden geldikçe iyilik edecen

Dünya bizim olsa dostlar ne çare

 

 

Mansur’um söylerim yardım yaradan

Ne insanlar geldi göçtü dünyadan

Sıra köprüsünü geçsek sıradan

Dünya bizim olsa dostlar ne çare.



[i] Atalay, Ertekin, (İzmir-2004)”Halk Edebiyatımızda Çıldır” sf,85

[ii] a.g.a. s,130-131

 

Kaynak Kişi:

 

Mansur Öztürk, Bayraklı-Osmangazi Mah-İzmir